Categorieën
Blog

Waar hebben we het over?

In een vergadering zegt een manager: “Dit systeem is essentieel om onze resultaten eindelijk meetbaar te maken, dit moeten we gaan doen!” Vervolgens reageert een collega met: “Ik zie de meerwaarde nog niet omdat de koers voor mij nog te onduidelijk is; ik merk bovendien veel weerstand bij het team.” Waarop een derde deelnemer zegt: “Laten we niet vergeten dat de praktische uitwerking nog volledig onaf is, dus we kunnen hier nu onmogelijk een zinvol besluit over nemen.”

Herken je dat? Je zit in een gesprek dat geanimeerd en vol passie is. De betrokkenheid spat er vanaf, er wordt fel gediscussieerd, maar aan het einde van de rit lopen de aanwezigen toch niet tevreden de kamer uit. Er is veel gezegd, maar wat heeft het nu eigenlijk opgeleverd? Ik zie dan nogal eens op twee specifieke gebieden het mis gaan.

Het eerste knelpunt ligt bij het onderwerp zelf. Een gesprek wordt al snel verwarrend als de intenties van de deelnemers uiteenlopen. De één probeert de rest te overtuigen, de ander zoekt naar de meerwaarde van het voorstel en een derde vult hier en daar wat aan met details.

Om weer grip te krijgen op de dialoog, helpt het om vast te stellen waar de schoen wringt. Is het onderwerp nog onduidelijk? Is het plan simpelweg nog onaf? Of zijn we het in de basis met elkaar oneens? Door dit onderscheid expliciet te maken, voorkom je dat je langs elkaar heen blijft praten.

Het tweede gebied heeft te maken met de norm die we stellen: wanneer vinden we dat het gesprek ‘goed’ is gegaan? We hebben vaak de neiging om alles meetbaar te willen maken met KPI’s. Hoewel dat waardevol kan zijn, laat niet alles zich in cijfers vangen.

Sommige resultaten van een goed gesprek zijn simpelweg merkbaar in de sfeer of de samenwerking, ook al verschijnen ze niet direct in een grafiek. En soms is een gesprek geslaagd omdat de gedeelde visie of het moment zo memorabel was dat het mensen inspireert om anders aan de slag te gaan. Denk ook aan een projectstart of een afdelingsfeest. Er worden goede verhalen over verteld, zonder dat dat meetbaar te maken is (in aantallen bijvoorbeeld).

Het maken van het onderscheid tussen onduidelijk/onaf/oneens en tussen meetbaar/merkbaar/memorabel biedt een helder kader voor elke dialoog. Het zijn geen magische toverstokjes, maar het zijn wel hulpmiddelen om gesprekken te voeren die voor álle aanwezigen waarde toevoegen.

De volgende keer dat je merkt dat een gesprek verzandt, vraag jezelf dan eens af: “Waar gaat dit gesprek eigenlijk écht over?”